Coleção de Artes Liberais Vol 3 Gramática-379-381

Prévia do material em texto

De verborum coniugatione
Imperativi modi praesens
Fac possis.
Optativi modi
Praesens et imperfectum. 
Sing.
Utinam possem,
Utinam posses,
Utinam posset.
Plur.
Utinam possemus, 
Utinam possetis, 
Utinam possent.
Praeteritum perfectum.
Sing.
Utinam potuerim,
Utinam potueris,
Utinam potuerit.
Plur.
Utinam potuerimus, 
Utinam potueritis, 
Utinam potuerint.
Praeteritum plusquam perfectum 
Utinam potuissem, 
Utinam potuisses, 
Utinam potuisset.
Plur.
Utinam potuissemus, 
Utinam potuissetis, 
Utinam potuissent.
Futurm.
Sing.
Utinam possim,
Utinam possis,
Utinam possit.
Plur.
Utinam possimus, 
Utinam possitis, 
Utinam possint.
378
Sobre a conjugação dos verbos
Modo imperativo tempo presente
Fac possis.
Modo optativo
Presente e imperfeito.
Sing.
Utinam possem,
Utinam posses,
Utinam posset.
Plur.
Utinam possemus, 
Utinam possetis, 
Utinam possent.
Pretérito perfeito.
Sing.
Utinam potuerim,
Utinam potueris,
Utinam potuerit.
Plur.
Utinam potuerimus, 
Utinam potueritis, 
Utinam potuerint.
Pretérito mais-que-perfeito.
Utinam potuissem, 
Utinam potuisses, 
Utinam potuisset.
Plur.
Utinam potuissemus, 
Utinam potuissetis, 
Utinam potuissent.
Futuro.
Sing.
Utinam possim,
Utinam possis,
Utinam possit.
Plur.
Utinam possimus, 
Utinam possitis, 
Utinam possint.
379
De verborum coniugatione
Coniunctivi modi
Futurum.
Sign.
Tempus praesens. 
Sing.
Cum possim, 
Cum possis, 
Cum possit.
Praeteritum perfectum. 
Sing
Cum potuerim, 
Cum potueris, 
Cum potuerit.
Plur.
Cum possimus,
Cum possitis,
Cum possint.
Plur.
Cum potuerimus,
Cum potueritis,
Cum potuerint.
Praeteritum imperfectum. 
Sing.
Cum possem, 
Cum posses, 
Cum posset.
Praeteritum plusquam perfectum. 
Sing.
Cum potuissem,
Cum potuisses,
Cum potuisset.
Plur.
Cum possemus,
Cum possetis,
Cum possent.
Plur.
Cum potuissemus,
Cum potuissetis,
Cum potuissent.
Cum potuero,
Cum potueris,
Cum potuerit.
Plur.
Cum potuerimus, 
Cum potueritis, 
Cum potuerint.
Infiniti modi
Praesens et imperfectum Perfectum etplusquam perfectum
P°sse‘ Potuisse.
Caeteris caret.
Diomedes 1. I, et Priscianus, Super 12 versibus Eneidos, X, 
proprium praesens et futurum imperativi huic verbo tribuunt, 
neutrum tamen videtur usitatum. Quod si quis velit imperativo uti, 
eo remedio utatur licebit, quo Plautinus Pseudolus usus est in Pseud, 
act I, sc 3, v. 7: C. Non possum. Ps. Facpossis. C. Quonam pacto possim 
vincere animum?
380